Grafisch ontwerp en branding

Daan Vissers en Elisa Stoop onderzochten hoe een merk zich kan aanpassen aan verschillende doelgroepen zonder herkenbaarheid te verliezen. Dat resulteerde in Adaptive Branding: een flexibele brandingfilosofie die ze toepasten op Viernulvier als case study. Cultuurhuizen communiceren vandaag met een breed en divers publiek, waardoor het moeilijk wordt om een visuele identiteit te ontwikkelen die zowel flexibel als herkenbaar blijft. 

Adaptive Branding is een brandingtool die vertrekt vanuit een vaste identiteitsstructuur en deze laat variëren aan de hand van vijf parameters. Welke parameters hangt af van welk cultuurhuis, voor Viernulvier zijn dit: Energy, Focus, Experience, Community en Voice. Deze parameters sturen visuele eigenschappen zoals kleurintensiteit, lay-out, typografie en vormgebruik, waardoor verschillende uitkomsten kunnen ontstaan binnen één herkenbaar systeem. 
Instagram Elisa - Instagram Daan

Met The Book is a Quantum Object wendt Yaël Bracard de mogelijkheden van het boek aan om de kenmerken van de kwantumfysica te verklaren en te ontrafelen: superpositie, verstrengeling, decoherentie en de relativiteit van ruimte en tijd. Op basis van dit onderzoek blijkt het boek een kwantumobject te zijn. Het overstijgt tijdsdimensies, maakt tijdreizen mogelijk en verdeelt verschillende ruimtes.  De vouw, het centrale element van het boek, verdeelt de inhoud over beide zijden van het object. Soms gaan daar mysteries of informatie schuil. De vouw bevat de singulariteit van de uitgave, een plek waar ruimte-tijd niet langer op dezelfde manier werkt. Een plek waar opvattingen over het universum van het boek instorten. De vouw is een zwart gat. Instagram

Hoe Het Is is een immersieve expo die bezoekers laat ervaren hoe ADHD kan aanvoelen, voorbij de stereotypen en diagnoses. Liese Bauwens wilde, vanuit haar eigen ervaring onderzoeken hoe mensen met ADHD hun neurodiversiteit beleven. Ze verzamelde persoonlijke verhalen, gevoelens en inzichten van mensen om zo een eerlijker en menselijker beeld te tonen van ADHD. Dit vertaalde ze naar een expo waarin bezoekers niet alleen informatie krijgen, maar ADHD ook kunnen ervaren. Via verschillende installaties rond de zintuigen: horen, zien, lezen, voelen en tijdsbeleving worden aspecten zoals overprikkeling, afleiding, chaos, concentratieproblemen en emotionele intensiteit tastbaar gemaakt. Instagram

Tegen de achtergrond van de onzekere arbeidsomstandigheden in de culturele sector en de veelvuldige raakvlakken met de horeca, legt Mise en place / Mise en page, een project van Emma Burel, een analogie waarin het duo tafel en stoel verschijnt als met elkaar verweven werk- en rustruimtes. Een blik op de performativiteit van het serveren en de repetitieve gebaren die het werk van een serveerster en de redactionele praktijk gemeen hebben, waarbij wordt gewezen op vormen van dubbele arbeid: het werk binnen het werk. Het project krijgt vorm in een publicatie die archiefmateriaal en bijdragen bundelt van cultuurwerkers en kunstenaars die hun praktijk moeten combineren met banen in de horeca. Website - Instagram

Studio REKLA.M ontstond vanuit een realiteit dat steeds minder bureaus beschikken over de middelen of ruimte om starters onmiddellijk een plaats te geven. Hoewel studenten tijdens de opleiding stages doorliepen en praktijkervaring opdeden, merkten ze dat de doorstroom naar de arbeidsmarkt niet vanzelfsprekend is. In plaats van te wachten op kansen vanuit bestaande bureaus, besloten ze die kansen zelf te creëren. "Als de reclamebureaus ons niet nodig hebben, hebben wij de reclamebureaus ook niet nodig." Ze werkten samen in multidisciplinaire teams met verschillende rollen, zoals accountmanager, art director, copywriter, graphic designer, content creator en editor. Daarbij hebben ze vier echte klanten binnengehaald en deelgenomen aan vier wedstrijden, waarvoor ze strategische inzichten, creatieve concepten, campagnes, brandingtrajecten en social content ontwikkelden. Website - Instagram

In Mammalia van Katleen Leurs treedt je binnen in het huis van een schijnbaar perfect vierledig gezin op een doorsnee vrijdagvond. Vanuit verschillende ooghoeken ontvouwt zich via vier verschillende tekenstijlen een eigenaardig en weelderig relaas over disfunctionaliteit, melancholie en toxische relaties, ontsproten uit penibele maatschappelijke kwesties. De graphic novel bespreekt thema's als misogynie en de kijk van onze huidige maatschappij op de vrouw. De realiteit wordt vervormd naargelang de gevoelens en visies. Zo ontstaan er absurde situaties die de lezer op het verkeerde been zetten en aanzetten tot het stellen van kritische vragen over de tijd waarin we leven. Instagram

Laurent Delom de Mézerac is een jonge danser, dansmaker en onderzoeker die in 2008 eerst als ingenieur afstudeerde en zich daarna op dans toelegde. Met myDARKwaters ontwikkelde hij een app als een uitbreiding van zijn voorstelling dark waters. Net als een theaterprogramma biedt de app toeschouwers toegang tot de wereld rondom het werk en bereidt hij hen op een subtiele manier voor op de voorstelling. Daarnaast fungeert de app als hulpmiddel bij het lezen van de gezongen teksten, in de vorm van een hedendaags digitaal gebedenboek dat uitnodigt tot bezinning en de toeschouwer nog dieper in het werk laat opgaan. Website - Instagram

Hustelle van Eline Vermeiren is een magazine dat de verhalen van beginnende en opkomende creatieven verteld. Het enthousiasme over dit project laat zien dat print niet dood is en dat fysieke media terug populair worden. Elk issue is gevuld met interviews, gesprekken, shoots en editorials om de passies en struggles van de creatieven weer te geven. De boeken zijn 210 pagina’s dik en zijn verrijkt met tactiele elementen zoals spray paint en stof. Hustelle is al in meer dan tien winkels te koop. Website - Instagram

Interieur en service design

Voor haar eindwerk koos Anna De Clercq een rond gebouw, dat tijdens Expo 58 fungeerde als loket en openbaar toilet. Momenteel is het een buurthuis voor ouderen, heel gesloten en voor een beperkt publiek. Anna wou een plek creëren waar de hele buurt welkom is. Daarom besloot ze om een reparatiepunt in het buurthuis te ontwerpen waar gsm’s, meubels en textiel gratis hersteld kunnen worden. Hierbij is er een wisselwerking van kennis tussen jong en oud waarbij ouderen hun herstelmentaliteit en handenkennis aanleren aan jongeren, die op hun beurt hun kennis over technologie (gsm’s) delen met de oudere buurtbewoners. Ruimtelijk deelt Anna de rotonde zo in dat er boven iets te drinken en te eten is. De meubels in deze ruimte bestaan volledig uit meubels die in het reparatiepunt zelf zijn hersteld. Op de benedenverdieping bevindt zich het werkatelier. Omdat de ruimte beperkt is, kan een deel van de buitenwand open en kunnen de werkbanken naar buiten rollen. De werkbank bestaat volledig uit recuperatiemateriaal. Uit afgedankte oninteressante meubelonderdelen wordt een  interessante vormentaal gecreëerd.

Waar Brussel haar moeras begroef onder steen, brengt Chapel II van Thimen Smets het terug, niet als landschap, maar als materiaal. De kapel is geïnspireerd op de Nassau kapel, een onderdeel van het gebouw van de Koninklijke Bibliotheek. De eerste reeks panelen voor de bouw werd gemaakt met een eigen recept: biologisch plaatmateriaal van Japanse duizendknoop, een invasieve exoot die de locale biodiversiteit overheerst. De plant die een bedreiging vormt voor de moerassen wordt omgezet naar een bouwstof voor nieuw constructief materiaal. Hierna is het aan de Brusselaars, zij worden aangemoedigd om zelf planten te oogsten en naar de kapel te brengen. Zo schrijven ze mee aan het verhaal van de moerassen van Brussel. De focus op het ritueel, wordt benadrukt door het overnemen en herdenken van drie elementen uit de katholieke kerk. Het altaar, het doopvont en de lessenaar, worden herwerkt tot pers, mengkuip en receptendrager. Instagram

Het ontwerp E1.2 van Emile Van Eijndhoven ontstond vanuit een onderzoek naar ongebruikte openbare ruimte, meer bepaald ruimte die door jerseybarrières haar functie en toegankelijkheid heeft verloren. Het eindproduct is een meubel dat op een ludieke manier de jersey-barrière én de plek die hierdoor onbruikbaar gemaakt werd nieuw leven inblaast. De verloren ruimte wordt dankzij E1.2 letterlijk een speeltuin.

Het project ROEPERTOETER van Nomie Vandenaweele bestaat uit de PROTEST-toeter en de POSITIEVE-toeter.  Het ontwerp speelt in op de behoefte om spanningen op een analoge manier te communiceren, namelijk door fysiek te roepen in het openbaar. Luid roepen in het openbaar behoort niet tot de gangbare sociale normen, maar de menselijke nood om een stem te hebben en gevoelens en meningen te uiten blijft bestaan. Het uiten van emoties kan niet alleen frustraties verminderen, maar biedt via de PROTEST-toeter ook een plaats voor een kritische stem die gehoord mag worden. Daarnaast maakt de POSITIEVE-toeter het mogelijk om positieve intenties en opbeurende boodschappen met anderen te delen. Zo ontstaat er ruimte om vanuit positieve emotionele ervaringen in dialoog te gaan. Instagram

Op vraag van het Provinciaal recreatiedomein het Zilvermeer bedacht een international samengesteld designteam een toekomstvisie voor de zone rond de taverne de Glinstering als belevingsplek waar natuur, ontspanning, hospitality, sociale verbinding en inclusie groeien. Het concept zet in op spelen, rusten en ontdekken, met Glinstering als centraal ontmoetingspunt. Door biophilic design wordt de relatie tussen gebouw, bos en bezoeker versterkt, aangevuld met een aanbod van activiteiten en diensten en sociale tewerkstelling. De site, vandaag sterk seizoensgebonden, moet uitgroeien tot bestemming waar bezoekers het hele jaar door kunnen verbinden met de omgeving.

Fabiola, een project van Milo Van Aelst, is geen restauratie, maar een reïncarnatie. Het systeem hergebruikt de materialen, details en sporen van oude wandkasten om een nieuw meubel te creëren dat zowel hedendaags als herkenbaar aanvoelt. Wat ontstaat, is een strak en tijdloos vormenspel  dat nog steeds de unieke herinneringen aan het origineel meedraagt. Fabiola vertelt een verhaal over duurzaamheid en transformatie, over respect voor materiaal. Een verhaal waaraan dankzij deze transformatie weer nieuwe herinneringen toegevoegd kunnen worden. Instagram

Wat doen we vandaag nog met oude Vlaamse houten meubels? Met Hermaak Archief onderzoekt Paulien Ceyssens hoe geërfde, doorgegeven en tweedehands meubelstukken een nieuw leven kunnen krijgen. Via ontwerpend onderzoek, hands-on experimenten en gerealiseerde hermaakprojecten toont zij hoe bestaande meubels kunnen worden hermaakt, hersamengesteld en geherfunctioneerd. Door meubels te analyseren, demonteren en hersamenstellen ontstaan ontwerpen waarin hun geschiedenis zichtbaar blijft. Alle kennis, handleidingen en ontwerpen worden verzameld op “Hermaak Archief”, een open-source platform dat toont wat er mogelijk is met oude meubels en mensen inspireert om zelf aan de slag te gaan. Zo worden met oude meubels nieuwe verbindingen gemaakt. Website - Instagram

Juweelontwerp

Chair Affair is een project van Julie Van Rooy. Stoelen bepalen hoe we zitten, rusten en ons tot de ruimte verhouden. Zij vertaalt die logica naar het draagbare, met het modernistische stoelontwerp als vertrekpunt, met zijn eerlijk gebruik van hout, leer en metaal. Elk stuk groeit vanuit het lichaam en situeert zich op het punt waar dragen en gedragen worden samenkomen, en beïnvloedt hoe het aanvoelt om te bewegen, te rusten en gehouden te worden door een object. Wanneer vertrouwde vormen in deze onverwachte context terechtkomen, ontstaat een spanning tussen herkenning en vervreemding. Vanuit die spanning zoekt ze naar elegantie, die zich uitdrukt in de materialiteit, de helderheid van de vorm en de subtiele relatie tussen object, lichaam en ruimte. Instagram

Fusion of Cultures & Generations in Jewelry is een project van Alyssa Wakim dat identiteit, erfgoed en de band tussen generaties onderzoekt, geïnspireerd door haar eigen familiegeschiedenis en de sieraden die al generaties lang zijn doorgegeven, zowel aan de Belgische als de Libanese kant van de familie. Voor elke generatie zijn twee sieraden geselecteerd: één Belgisch en één Libanees. In plaats van directe kopieën van de originele sieraden te maken, vormden door AI gegenereerde vormen het uitgangspunt voor het ontwikkelen van nieuwe, hedendaagse ontwerpen. De uiteindelijke collectie bestaat uit manchetarmbanden. Afzonderlijk functioneren de armbanden als losse stukken, terwijl ze samen een groter verhaal vormen over familie, herinnering en verbondenheid. Instagram

In Verweven waarde onderzoekt Yasmine Lemmens hoe traditionele textielambachten binnen een hedendaagse juweelcontext opnieuw betekenis kunnen krijgen. Technieken zoals weven, haken en vlechten kunnen worden geherinterpreteerd door middel van hedendaagse technologieën, onconventionele materialen en een hybride benadering tussen juweel, textiel, mode en sculptuur. Traditionele, repetitieve technieken zoals weven en haken worden gecombineerd met digitale tekenprogramma’s en lasertechnieken, waardoor nieuwe driedimensionale structuren ontstaan. Het materiaalonderzoek speelt hierin een centrale rol. Zachte textielmaterialen worden geconfronteerd met harde, industriële elementen zoals metaaldraad, nylon en kunststof. Deze spanningen tussen zacht en hard, tactiel en industrieel, ambachtelijk en technologisch, vormen de basis voor sculpturale wearables. Het textiel fungeert hierbij niet langer als oppervlak of versiering, maar als constructie, skelet en bouwsteen van het werk zelf. Website - Instagram

Keramiek

Wat zich vormt van Ilona Segers vertrok vanuit de persoonlijke vaststelling dat velen de tijd, kennis en kosten die verbonden zijn aan een keramiekstuk onderschatten, mede door de invloed van massaproductie. Door gebruik te maken van serviesvormen die via mallen in grotere aantallen werden geproduceerd, onderzoekt het werk de spanning tussen ambachtelijke keramiek en industriële productie. Tegelijk experimenteert het project met de materiële eigenschappen van klei, waardoor er onverwachte reacties en transformaties ontstaan. De keramische objecten worden vervolgens samengevoegd tot sculpturen of stillevens die herkenbare situaties oproepen, maar ook vervreemding kunnen creëren. Zo nodigt het werk het publiek uit om anders na te denken over keramiek, de maakprocessen ervan en de relatie tussen object, materiaal en gebruiker. Instagram

Productdesign

Julian Ortega Martinez ontwikkelde HEAL in samenwerking met het Noorse bedrijf Bright Products, dat verlichting ontwikkelt voor humanitaire hulp en noodsituaties. HEAL is een draagbare, handsfree lamp op zonne-energie ontwikkeld voor medische teams. Dankzij het slimme ophangsysteem met touw kan de lamp vrijwel overal snel worden bevestigd. De lamp beschikt over zowel een brede verlichtingsstand voor het verlichten van een volledige ruimte als een focuslicht voor medische handelingen. Zo kunnen zorgverleners de verlichting eenvoudig afstemmen op de situatie en beschikken ze steeds over voldoende licht tijdens consultaties, behandelingen en medische procedures. Website - Youtube

Opgegroeid tussen Congo en België ontwikkelde Michel Kambi HADITHI YA KATIKATI (het verhaal van tussenin) vanuit een spanning die veel jongvolwassenen uit de Afrikaanse diaspora herkennen. Thuis worden Congo en Afrikaanse culturen beleefd via verhalen van liefde, gemeenschap, geloof, kennis en culturele trots, terwijl ze in de bredere samenleving vaak gereduceerd worden tot beelden van armoede, conflict en kolonisatie. Vanuit gesprekken en uitwisselingen met Afrikaanse diasporische gemeenschappen onderzocht hij hoe design kan bijdragen aan een meer genuanceerde representatie van deze ervaringen. Het project bestaat uit een archiefboek en drie objecten – een tapijt, hoofddeksels en een kruk. Samen worden deze alledaagse objecten dragers van verhalen en dialoog, en nodigen ze uit tot reflectie over erfgoed, gemeenschap en de manier waarop identiteiten worden geërfd, gevormd en doorgegeven. Website - Instagram

De Belgische Noordzee is klein, druk gebruikt en ecologisch kwetsbaar. Door menselijke activiteiten, sterke stroming en verstoring van de zandbodem verdwijnen natuurlijke leefgebieden die belangrijk zijn voor biodiversiteit. Loran Lieu ontwikkelde een tijdelijke rifstructuur die het herstel van natuurlijke riffen kan ondersteunen. De structuur bestaat uit geweven wilgentakken, schelpen en jute zandzakken. Samen vormen deze materialen een open, driedimensionale unit die lokaal zand kan vasthouden en gunstige omstandigheden creëert voor de vestiging van larven van schelpkokerwormen. De structuur is ontworpen als een eerste stap in een groter herstelproces. In plaats van een permanent object op de zeebodem te plaatsen, ondersteunt het ontwerp tijdelijk een natuurlijk proces. Wanneer de wormen zich vestigen en opnieuw kokers bouwen, kunnen ze op termijn zelf de functie van het ontwerp overnemen. LinkedIn

Hoe kan een algoritme helpen bij het ontwerpen van ergonomische producten? Voor Nozzle, een Belgische startup die gepersonaliseerde bureaustoelen maakt, ontwikkelde Tom De Deyn een computationele ontwerppipeline die 3D-scans automatisch omzet in ergonomische stoelen op maat. In een tijd waarin steeds meer mensen langdurig zittend werken, toont het project hoe computationeel ontwerp en 3D-printing ergonomisch maatwerk efficiënter, schaalbaarder en toegankelijker kunnen maken. Het resultaat is een pipeline die het ontwerpproces van een volledig gepersonaliseerde bureaustoel automatiseert en de benodigde ontwerptijd aanzienlijk reduceert. Website - Instagram

Textielontwerp

Reading in a Duck’s Body ontstond vanuit een gevoel van onveiligheid in de openbare ruimte en de vraag hoe bepaalde lichamen binnen patriarchale structuren worden gezien als kwetsbaar of benaderbaar. Geïnspireerd door (eco-)feministische literatuur verdiept het project zich in lichamelijke vormen van verzet en zelfverdediging, met bijzondere aandacht voor het concept cryptic female choice: de verborgen invloed die vrouwelijke dieren kunnen uitoefenen op voortplanting. Dit idee doorbreekt het traditionele beeld van het vrouwelijke als passief. Met textiel, draagbare sculpturen en dierlijke vormen creëert Frida Luyckx werken die bestaande ideeën over seksualisering en kwetsbaarheid verstoren en ruimte maken voor andere manieren om naar het lichaam te kijken. Instagram

Looping Fragments van Billie Vermandere groeide vanuit een fascinatie voor patchworks en de manier waarop ze losse textielfragmenten samenbrengen. Hier wordt gezocht naar een minder permanente manier van samenstellen.  Het project toont de ontwikkeling van een modulair systeem: een systeem dat opgebouwd is uit elementen die zo ontworpen zijn dat ze aan elkaar gekoppeld, losgemaakt en opnieuw geconfigureerd kunnen worden. Elk fragment draagt dezelfde lusstructuur in zich, als een tijdelijke naad die opnieuw geopend kan worden. Zo ontstaat een enorme variëteit aan mogelijke transformaties en herconfiguraties. Die mogelijkheden werden geactiveerd tijdens collectieve maakmomenten. De elementen zijn gebreid op een industriële breimachine. De natuurlijke rekbaarheid van breistructuren maakt de fragmenten soepel, beweeglijk en geschikt voor verschillende functies. De combinatie van ribstructuren en platbreisels brengt variatie in spanning: sommige delen trekken samen, andere blijven vlakker of openen zich meer. Instagram

Proficiat aan alle afgestudeerden! Hartelijk dank aan de docenten van bovenstaande opleidingen voor hun medewerking aan dit overzicht.